Ik ben er hoor, geen zorgen!!! ;-P

Je kunt samen eten en drinken,
Samen praten en lachen,
Samen intens van het leven genieten,
Maar echte vrienden word je pas als je samen hebt gehuild.
(Ray Inman uit Vriendschap)

Toen ik met mijn feest van Marja het boekje “Vriendschappen” kreeg, wist ik meteen wat ik ermee wilde doen. Er staan zulke mooie uitspraken in, die op alle situaties van toepassing zijn. Zoals mijn vriendschap met Marja, maar ook vriendschappen in het algemeen.
Nu ik weg ga (ben) lijkt het mij leuk om telkens te starten met zo uitspraak uit dit boekje.

Om even terug te komen op mijn uitspraak hierboven:
Het feest was natuurlijk geweldig en ik heb absoluut genoten van alle vrienden en familie die bij mij langs zijn geweest. Toch was het ook erg moeilijk. Ik weet dat ik maar voor 2 jaar wegga.. máár… Haha. Het afscheid van veel mensen was ook wel moeilijk en er zijn heel wat traantjes over de wangen van ons gerold…
Het voelt alsof ik mijn vriendschappen in een pauzestand moet zetten. Een pauzestand die ik zelf, maar die ook mijn vrienden weer op “play” kunnen zetten. Gelukkig!
Veel vrienden hebben mij gezegd dat zij langs willen komen. En ik zal nu heel eerlijk zeggen, dat ik niets liever zou willen. Ik weet dat ik zelf voor heb gekozen, maar 2 jaar zonder mijn vrienden (vooral mijn speciale vrienden) is toch wel een belachelijk lange periode hoor!
Dus lieve lieve vrienden, kom alsjeblieft een keertje langs. Dan laat ik jullie mijn heerlijke eilandje zien en gaan wij een groot Antilliaanse feest vieren (zolang als jullie verblijft duurt!)

Goed, misschien is het wat vreemd, maar deze blog heb ik geschreven in het vliegtuig. Na 5,5 uur vliegen, begin je je toch wel vreselijk te vervelen in zo een vliegtuig hoor! Gelukkig heb ik hier naast mij mijn grote zus DaanBanaan zitten, waar ik nog gezellig mee kan kletsen.
Daan had ik daarnet, bij het afscheid van mijn ouders en mijn zusje, ook wel echt even nodig. Het was moeilijk om hun zo te laten staan daar op Schiphol en te weten dat ik ze pas met een paar maanden, zelfs jaren weer ga zien…! Ik zal jullie missen Uk, pap en mam!! Maar gelukkig maakt het WWW het een stuk makkelijker om contact te houden!

Lieve Anouk, ik vond het jammer dat we uiteindelijk niet meer konden afspreken op Schiphol!! Het liep allemaal zo anders dan we dachten. Nu hebben we niet goed afscheid kunnen nemen. Dus ik heb besloten dat je dus maar snel hierheen moet komen, om afscheid te komen nemen!! Haha! Lijkt me geen probleem dacht ik zo :-P

Nou lieve mensen, we gaan een tussenstop maken op Aruba straks, we zakken met het vliegtuig steeds een stukje naar beneden. Beetje bij beetje komt die grote blauwe oceaan dichterbij en kan je de golfjes steeds beter zien. Het uizicht is mooi, er hangen bijna geen wolken. Als er wolken te zien zijn, lijken het net grote stukken sneeuwlandschap, waar je zo lekker in kan gaan liggen rollen… of snowboarden natuurlijk! J
Tenminste dat neem ik aan, ik zit namelijk midden in het vliegtuig en heb zo goed als geen zicht op alles waar we overheen sjeesen J!!

Ik zal snel een blogje tikken als ik bij Paula ben. Ik zal deze blog er eerst op zetten en als ik wat gesetteld ben (waarschijnlijk rond de 12de) dan zal ik nog een berichtje tikken voor jullie.

Dikke knuffel en veel zonnige groetjes van Danielle en Caroline

PS, het mocht wel duidelijk zijn, ik heb nu dus internet!! Natuurlijk niet zoals het hoort, maar één van mijn lieve buren heeft onbeveiligd internet!! Waar ik als nette burger natuurlijk geen gebruik van maak.. WEL ( hihi Carlijn!)....

Dus er zal snel wel weer een blogje komen, dan laat ik wat foto's zien die tot nu toe zijn gemaakt... Denk aan, bed op auto vervoeren, Daan in de achterbak opgevouwen, ik uit het raam van de auto klimmend en wij op t heerlijke strand! Andere woorden, er is nog zat te vertellen!

Dikke kus, ons